Zawodnicy

(Zdjęcia w galeri są ułożone w takiej samej kolejności jak opisy)


Batista(THE ANIMAL):
David Michael Batista, Jr. – amerykański wrestler występujący w World Wrestling Entertainment. Urodził się 18 stycznia 1969 w Arlington w stanie Wirginia. Jest pochodzenia filipińsko-greckiego[potrzebne źródło].
8 stycznia 2010 roku Batista walczył z Reyem Mysterio o prawo do walki z Deadmanem na Royal Rumble. Walka była remisowa(co przedstawiono fanom jako wynik ataku Undertakera), a rewanż miał miejsce tydzień później, 15 stycznia w Steel Cage Match. Rey wygrał, tym samym został pretendentem do pasa i walki z Undertakerem. Batista wziął udział w Royal Rumble matchu, wszedł jako ostatni, ale został wyeliminowany przez Johna Cenę. 5 lutego na SmackDown walczył z CM Punkiem o prawo udziału w Elimination Chamber Matchu o World Heavyweight Championship na gali Elimination Chamber. Animal z własnej woli przegrał przez wyliczenie. 21 lutego po wygranym przez Johna Cenę pojedynku Elimination Chamber pojawił się Vince Mcmahon razem z Batistą i ustalił kolejną walkę o pas WWE Championship w ,której zmierzyć się miał Batista z Johnem Ceną. Batista wygrał tę walkę bez problemów ze zmęczonym Johnem Ceną i został nowym mistrzem. Na Gali RAW 22 Lutego Vince McMahon zarządził walkę Batisty z Johnem Ceną. Walkę tę wygrał Cena przez DQ gdyż Batista kopnął Johna Cenę poniżej pasa. Na gali Wrestlemania XXVI przegrał walkę z Johnem Ceną przez submission i stracił swój Pas mistrzowski WWE.

Christian:
William Jason Reso (ur. 30 listopada 1973 w Kitchener, Ontario, Kanada), znany jako The Instant Classic Christian Cage lub Captain Charisma Christian - kanadyjski wrestler i aktor.
W 2006 roku zadebiutował w Total Nonstop Action, gdzie 2 razy zdobył tytuł NWA World Heavyweight Championship.
10 lutego 2009 roku, powrócił do World Wrestling Entertainment, gdzie dawniej tworzył tag team z Edge'em.
26 kwietnia na gali Backslash zdobył pas ECW Championship pokonując Jack'a Swaggera. Pas stracił podczas gali Extreme Rules w hardcore Triple Threat match na rzecz Tommiego Dreamer'a. Kolejno na The Bash brał udział w walce o pas w Championship Scramble match, w której brał udział również Jack Swagger, Finlay, Mark Henry i Tommy Dreamer. Pas odzyskał na Night of Champions pokonując Dremer'a. 4 sierpnia obronił pas przed Dremer'em podczas walki na ekstremalnych zasadach. Na Summer Slam walczył z William'em Regal'em. Wygrał walkę i obronił pas ECW. Na Royal Rumble 2010 obronił pas ECW w walce z Ezekielem Jacksonem. 16 lutego na gali ECW stracił pas na rzecz Ezekiela Jacksona w Extreme Rules Match'u. Po gali Elimination Chamber wrócił na RAW i pokonał Carlito, zapewniając sobie miejsce w Money in the bank Ladder Match'u na WrestleManii XXVI.

Chris Jericho:
Christopher Keith Irvine (ur. 9 listopada 1970), bardziej znany jako Chris Jericho lub Y2J, to kanadyjski wrestler urodzony w USA. Jericho jest także aktorem i muzykiem rockowym. Aktualnie pracuje w World Wrestling Entertainment, gdzie walczy w jego brandzie Smackdown. Jericho jest także znany ze swoich występów w takich federacjach jak World Championship Wrestling (WCW) czy Extreme Championship Wrestling (ECW). Jako wrestler WWE, Jericho został jego pierwszym WWF Undisputed Championem. Chris posiadał WWE Intercontinental Championship rekordowo 9 razy. Jericho jest sześciokrotnym World Heavyweight Championem (2 razy był WCW World Heavyweight Championem, raz Undisputed Championem oraz 3 razy World Heavyweight Championem). Dodatkowo, jest dziewiątym Triple Crown Championem i trzecim Grand Slam Championem.Wygrał Elimination Chamber Match 2010 o pas World Heavyweight Champion. Na niebieskiej gali stracił pas na rzecz Jack`a Swagger`a
Poza wrestlingiem, Jericho jest liderem amerykańskiej grupy heavy-metalowej - Fozzy, a także gwiazdą wrestlingowego filmu dokumentalnego - Bloodstained Memoirs.
Wystąpił na Royal Rumble, lecz wyrzucił go dawny kolega z teamu, powracający Edge, który potem wygrał Royal Rumble 2010 match. Od tego momentu prowadzi z nim feud. Otrzymał też szansę walki o World Heavyweight Championship na Elimination Chamber. Został sam na sam z mistrzem wagi ciężkiej, The Undertakerem. Nagle HBK niespodziewanie pojawił się w ringu i wykonał Undertakerowi Sweet Chin Music, Jericho przypiął go i został nowym World Heavyweight Championem. Na Wrestlemani XXVI pokonał Edge'a wykonując codebreaker i obronił pas. Na pierwszym SmackDown! po Wrestlemanii Chris Oberwał Spear od Edge'a po czym MR.Money In The Bank Jack Swagger wykorzystał swoją walizke na Chrisie i został nowym mistrzem wagi cięzkiej.

Big Show:
Paul Randall Wight, Jr. (The) Big Show (ur. 8 lutego 1972 w Aiken w Południowej Karolinie, USA) – amerykański profesjonalny wrestler i aktor.
Obecnie pracuje dla World Wrestling Entertainment (WWE), w brandzie RAW. Jest również znany z występów w World Championship Wrestling (WCW), gdzie występował od czerwca 1995 do grudnia 1998 pod pseudonimem The Giant. Jest pięciokrotnym mistrzem świata wagi ciężkiej. Posiadał także tytuły WWE Championship i WCW Championship, każdy po 2 razy, ECW Championship jeden raz. Jest jedyną osobą w historii wrestlingu, która zdobyła właśnie te pasy. Tytuł ECW Championship został jednak zdobyty po tym, jak ECW stało się własnością WWE. W wyniku draftu został przeniesiony na Raw. Wspólnie z Chrisem Jericho był posiadaczem zunifikowanych pasów WWE Unifed Tag Team Championship, jednak przegrali pasy 13 grudnia na gali Tables Ladders and Chairs na rzecz D-Generation X, jednak 8 lutego 2010 on i The Miz na RAW odebrali im Unified Tag Team Championship

CM punk:
Phillip Jack Brooks, pseudonim CM Punk (ur. 26 października 1978 r.) - amerykański profesjonalny wrestler walczący w World Wrestling Entertainment na SmackDown!.
Były posiadacz pasa ECW Championship i World Heavyweight Championship. Wygrał walkę Money in the bank dwukrotnie, która uprawniała go do walki o jakikolwiek pas mistrzowski w dowolnym momencie gali.
CM Punk został najszybszym zdobywcą potrójnej korony - w ciągu 203 dni zdobył World Title, World Tag Team Titles i Intercontinental Championship. Poprzednim rekordzistą w WWE był Diesel (Kevin Nash), który zdobył te pasy w ciągu 227 dni.
CM Punk rozpoczął rok od Royal Rumble , w którym na ring wszedł trzeci i wyeliminował sporo osób ( Dolph Ziggler , Evan Bourne , Beth Phoenix , JTG z Cryme Tyme , a także Zacka Rydera. Ostatecznie wyrzucił go Triple H. Przez kolejny miesiąc walczył o pasy Tag team lecz nic z tego nie wyszło. W eliminacjach do Elimination Chamber pokonał Batistę , który dobrowolnie wyszedł z ringu. W komorze eliminacji pokonał R-trutha lecz przegrał z rąk Reya Mysterio. Na gali Wrestlemania XXVI przegrał swoją walkę z Reyem Mysterio.
Na niedawnym SmackDown! Rey Mysterio przyprowadził swoją rodzinę, gdyż jego córka miała urodziny i chcąc jej złożyć życzenie urodzinowe zaprosił ich. Podczas składania, weszło SES ( Serena, CM Punk i Luke Gallows ). Przerwali uroczystość. Po kilkunastominutowej rozmowie , Cm Punk uderzył Rey'a . Ten nie chcąc walczyć przy swojej rodzinie wycofał się i wyszedł z nią. W końcu doszło do tego że zmierzyli się na WrestleMaii 26 . CM Punk przegrał po 619. Warto zauważyć, że Rey był ubrany w strój z filmu "Avatar"

Edge:
Adam Joseph Copeland, znany również jako Edge (ur. 30 października 1973[1]) – kanadyjski zawodowy zapaśnik. Obecnie występuje w brandzie SmackDown! w ramach federacji World Wrestling Entertainment.
Zdobył sławę jako członek tag-teamu Edge and Christian, u boku swojego brata Christiana. Jako zdobywca 12 tytułów tag team w federacji WWE, jest uważany za jednego z najbardziej utytułowanych zawodników tej klasy[2]. Edge pięciokrotnie posiadał pas World Heavyweight Championship. W 2001 wygrał turniej King Of The Ring, a w 2005 Money In The Bank Ladder Match na WrestleManii 21. Edge powrócił na gali WWE Royal Rumble 2010 po półrocznej przerwie i wygrał tegoroczny Royal Rumble Match.

John Cena:
(ur. 23 kwietnia 1977 w West Newbury) – amerykański wrestler,aktor i wokalista hip-hopowy. 9-krotny i obecny posiadacz pasa WWE Championship. Był również 2-krotnym World Heavyweight Championem, oraz 3-krotnym United States Championem. Obecnie występuje w federacji World Wrestling Entertainment w brandzie Raw.Na kilka tygodni przed Royal Rumble przegrał walkę o miano pretendenta do WWE Championa w Triple Threat Match'u z Randym Ortonem i Kofim Kingstonem. W celu zapewnienia sobie szansy walki z Sheamusem postanowił, że weżmie udział w Royal Rumble matchu. Wchodząc jako 19, został wyeliminowany jako ostatni przez powracającego do WWE Edge'a. Zakwalifikował się do Elimination Chamber matchu o WWE Championship przeciwko Sheamusowi, Triple H'owi, Randy'emu Ortonowi, Tedowi DiBiase i Kofiemu Kingstonowi. Wygrał walkę, ale zaraz po niej stracił pas na rzecz Batisty. 28 marca na WrestleManii XXVI Odbyła się walka John Ceny z Batistą o pas, zwyciężył Cena. Na Gali RAW John Cena w teamie z Randym Ortonem pokonali Batistę i Jacka Swagger'a. Na RAW 5 kwietnia razem z Davidem Otungą zmierzyli się przeciwko ShowMiz o zunifikowane pasy tag teamowe.Walkę tę przegrali po wycofaniu się Otungi,który zostawił Cenę samego na ringu zmieniając walkę Tag Teamową w Handicap Match.

Kane:
Glen Jacobs ps. Kane lub Big Red Machine (ur. 26 kwietnia 1967 r. w Madrycie) - amerykański wrestler oraz aktor. Aktualnie pracuje w WWE w brandzie Smackdown.
Glen Jacobs zdobył popularność jako Kane w WWF w 1997 r. Jego droga do kariery rozpoczęła się w Indy w 1993 r. Stamtąd powędrował do USWA, gdzie był znany jako Doomsday. Dzięki wspaniałej promocji wkrótce na jeden wieczór pojawił się w WWF jako Black Knight w drużynie Shawna Michaelsa na Survivor Series 93. Jak wspomniałem był to tylko jednorazowy występ, następnie Glen Jacobs przeniósł się do Smoky Mountain Wrestling, gdzie został nazwany Unabomb. W SMW razem z Alem Snowem zdobył tytuły Tag Teamów, pokonując 7 kwietnia 1995 r. Ricky'ego Mortona i Roberta Gibsona. Tytuły te stracili 6 lipca tego samego roku po porażce z Traceyem Smothersem i Tonym Anthonym. Jako tag team zaliczyli także konflikt z dość popularną w tamtych czasach drużyną Rock'N'Roll Express.
W WWF pojawił się ponownie w 1995 r. Jako Dr Isaac Yankem. Wówczas Jerry Lawler był w trakcie konfliktu z Bretem Hartem i jako pomocnika zatrudnił właśnie Yankema. Na Survivor Series 95 przegrał z Bretem Hartem przez dyskwalifikację. Dr Isaac Yankem radził sobie w federacji całkiem nieźle, wypracował sobie nawet pozycję mid-cardera, walczył głównie z takimi zapaśnikami jak Sparky Plugg, Savio Vega czy Henry Godwinn. W połowie 1996 r. WWF straciło Kevina Nasha (Diesel) i Scotta Halla (Razor Ramon), którzy przenieśli się do konkurencyjnego WCW. WWE potrzebowało jednak zapaśników ich pokroju i postanowili stworzyć nowego Razora Ramona, którym stał się Rick Bodger oraz nowego Diesela, do roli którego świetnie nadawał się własnie Glen Jacobs. Fani niestety nie wzięli tego posunięcia WWF na poważnie i Jacobs jako nowy Diesel tylko się skompromitował.
Jacobs jednak kontynuował występy jako nowy Diesel do początku 1997 r.. Był bardzo wysoko ceniony, jednak słaby wizerunek sprawiał, że nie miał szans na nic więcej. WWF pozwoliło Jacobsowi na krótko przenieść się do USWA. Tam przegrał jednak Loser Leaves Town ze swoim byłym partnerem, nowym Razorem Ramonem. Wkrótce powrócił do WWE, gdzie zaczęto tworzyć mu nowy wizerunek, który świat zobaczył 5 października. Właśnie tamtego wieczoru na In Your House #18 "Badd Blood" podczas pierwszego w historii Hell in a Cell pomiędzy Undertakerem i Shawnem Michaelsem pojawił się Kane. Wdarł się wówczas do potężnej klatki i zaatakował zaskoczonego Undertakera, powodując jego porażkę. Wg scenariusza Kane był młodszym bratem Undertakera. Historia głosiła, że Undertaker przez całe życie sądził, że Kane nie żyje, ponieważ spłonął w ogniu. Ten jednak ocalił życie i przybył się zemścić na bracie. Maska Kane'a miała zakrywać jego rzekomo spaloną twarz, która była zbyt szkaradna by publicznie ją pokazać. Managerem ogromnego zapaśnika był Paul Bearer, mistrz prowadzenia zapaśników stojących po ciemnej stronie.
Po tym imponującym debiucie Kane i Bearer wielokrotnie wyzywali Undertakera. Ten nie chciał jednak walczyć ze swoim młodszym bratem. Kane zadebiutował na ringu podczas Survivor Series 97, kiedy to pokonał Mankinda. Na Royal Rumble Undertaker miał zaplanowaną walkę z Shawnem Michaelsem o tytuł mistrza świata. Kane pojawił się w końcówce tej walki, brutalnie atakując Undertakera. Gdy Undertaker znalazł się w trumnie Kane bez skrupułów podpalił ją. Undertaker wrócił kilka tygodni później, wyzywając Kane'a na WrestleManii XIV. Zwycięzcą tego bratobójczego pojedynku po prawie siedemnastu minutach został Undertaker, który do zwycięstwa potrzebował aż trzech Tombstone'ów. Konflikt jednak trwał dalej. Niecały miesiąc później Kane i Undertaker spotkali się w pierwszym w historii Inferno Match. Zwycięzcą tego wspaniałego i jakże efektownego pojedynku został ponownie Undertaker. Kane następnie wdał się w konflikt z Vaderem. Oboje spotkali się na Over the Edge w Mask vs. Mask Match. Zwycięzcą tej walki został Kane. Następnie wyzwał ówczesnego mistrza, Steve'a Austina. Oboje spotkali się na King of the Ring w First Blood Match. W walkę ingerował Undertaker, który przypadkowo uderzył Austina krzesłem, co w rezultacie doprowadziło do zwycięstwa i ostatecznego zdobycia tytułu przez Kane'a. Niestety następnego wieczoru na RAW Stone Cold odzyskał tytuł. Wówczas Kane postanowił spróbować szczęścia w dywizji tag teamów. W tym celu połączył się z najbardziej zwariowanym człowiekiem i legendą hardcore'u, Mickiem Foleyem, znanym wówczas jako Mankind. 13 lipca 1998 r. pokonali New Age Outlaws (Billy Gunn i Jesse James) i zdobyli po raz pierwszy tytuły Tag Teamów. Niecałe dwa tygodnie później na Fully Loaded stracili je jednak na rzecz Steve'a Austina i Undertakera. 10 sierpnia Kane i Mankind pokonali Austina i Undertakera, New Age Outlaws oraz Rocky'ego Maivię i Owena Harta, zdobywając tytuły po raz drugi. Wkrótce Kane zawarł przymierze z Undertakerem, z czym nie mógł jednak pogodzić się Mankind, czym przypłacił na SummerSlam. Właśnie podczas tej gali Kane i Mankind mieli bronić tytułów w walce z New Age Outlaws. Kane pojawił się w połowie walki, atakując brutalnie swojego niedawnego partnera młotem, pozwalając Gunnowi i Jamesowi zgarnąć zwycięstwo i tytuły.
Wkrótce nikt już nie mógł zatrzymać Kane'a i Undertakera. Oboje przyjęli nazwę Brothers of Destruction. Na BreakDown "Stone Cold" był zmuszony bronić tytułu mistrzowskiego w walce handicapowej z Kanem i Undertakerem. Bracia jednocześnie odliczyli Austina i teoretycznie oboje stali się mistrzami świata. Następnego wieczoru Vince McMahon nakazał Kane'owi walczyć z Undertakerem na Judgement Day w walce, którą sędziować będzie Steve Austin. Sprawa dotyczyła oczywiście nie rozwiązanej sprawy tytułu mistrza świata. Austin znokautował obu zapaśników swoim Stone Cold Stunnerem i ogłosił zwycięzcą samego siebie. Doprowadziło to ostatecznie do organizacji turnieju, którego zwycięzca stałby się nowym mistrzem świata. Na Survivor Series Kane uległ w ćwierćfinale turnieju Undertakerowi i po raz kolejny stracił szansę na zdobycie tytułu mistrzowskiego.
Wkrótce Kane wstąpił do Corporation Vince'a McMahona i razem z Chyną rozpoczął konflikt z DeGeneration X. Szczególną antypatią darzyli X-Paca i Triple H'a. Na WrestleManii XV Kane zmierzył się z HHH. Podczas tej walki Chyna zwróciła się przeciwko Kane'owi, powodując jego zwycięstwo przez dyskwalifikację. Chyna ponownie połączyła się z Triple H i wstąpiła do DeGeneration X. Jednak jeszcze tego samego wieczoru Triple H i Chyna zaatakowali X-Paca, co oznaczało ich odejście z DeGeneration X. Wstąpili do Corporation, co doprowadziło ostatecznie do wyrzucenia z tej grupy Kane'a, który po raz pierwszy w swej karierze stał się babyfacem.
Kane wówczas połączył się z X-Pacem. Patronem nowego tag teamu stała się niejako Tori. Szybko stali się mistrzami tag teamów, pokonując Jeffa Jarretta i Owena Harta. Stracili je niecałe 2 miesiące później, po porażce z Acolytes. Kane miał konflikt z Big Showem, a X-Pac z Acolytes. Kane pokonał Big Showa na King of the Ring, przegrywając tego samego wieczoru z Billym Gunnem. Wkrótce Kane i X-Pac znów połączyli siły, co owocuje w zdobycie tytułów 9 sierpnia 1999 r. Stracili je jednak niedługo później, bo już 22 sierpnia na SummerSlam, przegrywając z Big Showem i Undertakerem. Kane wtedy ponownie zaczął samodzielne występy. Na Unforgiven przegrał Six Pack Challenge, którego stawką był tytuł mistrza świata. Na No Mercy Kane, X-Pac i członkowie Acolytes zmierzyli się w Four Way Dance Match. Zwycięzcą ku zaskoczeniu wszystkich został X-Pac. X-Pac nakazał wówczas Kane'owi aby ten nie mieszał się w jego walki. Kane tymczasem czuł się w obowiązku, by pomoc swojemu przyjacielowi, kiedy ten jest w potrzebie. X-Pac odwdzięczył się, zdradzając Kane'a tuż po No Mercy.
Doprowadziło to do konfliktu obu zapaśników. Po raz pierwszy spotkali się na Survivor Series, gdzie Kane pokonał X-Paca przez dyskwalifikację. Kolejne spotkanie miało miejsce na Armageddon, gdzie obaj spotkali się w Steel Cage. Zwycięzcą został oczywiście Kane. Wkrótce Torie zdradziła Kane'a, przechodząc na stronę X-Paca. Kolejna konfrontacja miała miejsce na No Way Out, gdzie X-Pac pokonał Kane'a No Holds Barred Match. Zakończenie tego konfliktu miało miejsce na WrestleManii XVI, gdzie Kane i Rikishi pokonali w walce tag teamów X-Paca i Road Dogga (Jesse James). Na King of the Ring Kane dołączył do Rocka i Undertakera w walce z Triple H'em, Vincem i Shanem McMahonem. Reguła była taka, że zapaśnik, który wykona pinfall stanie się dodatkowo nowym mistrzem świata. Chociaż Kane bardzo się starał nowym mistrzem świata został Rock.
Kane jako babyface niestety się przejadł i WWF ponownie postanowiła obrócić go w heela. Został na poczatek wplątany w kolejny konflikt z Undertakerem. Na SummerSlam obaj zmierzyli się w bezpośredniej walce, która jednak nie przyniosła rezultatu. Podczas tej walki Undertaker zdarł maskę swojemu przeciwnikowi, jednak twarz Kane'a nie została ujawniona. Na Unforgiven Kane wziął udział w Four Way Dance o tytuł mistrza świata wraz z Undertakerem, Chrisem Benoit i Rockiem. Zwycięzcą został Rock, Kane po raz kolejny pozostał z niczym, rozpoczął jednak konflikt z Chrisem Jericho. Na Survivor Series Kane pokonał Jericho, który zrewanżował się zwycięstwem na Armageddon w Last Man Standing Match.
Wkrótce Kane wziął udział w Battle Royal na Royal Rumble. Było to wspaniałe zjawisko, patrząc na Kane'a niszczącego każdego kto stanął na jego drodze. Na ringu przebywał niewiele ponad godzinę, co jest wynikiem niebanalnym. Niestety w ostatecznym rozrachunku został wyeliminowany przez Steve'a Austina, który został zwycięzcą. Wkrótce nastąpiła reaktywacja Brothers of Destruction. Niestety na kolejnym po Royal Rumble Pay Per Viev - No Way Out Kane'owi i Undertakerowi nie udało się zdobyć tytułów mistrzowskich, przegrywając Three Way Dance z Dudley Boyz oraz Edgem i Christianem. Pocieszeniem dla Kane'a może być tytuł mistrza hardcore, który Kane zdobył na WrestleManii XVII po pokonaniu Rhyno i Big Showa. Stracił go jednak wkrótce na rzecz Rhyno. Wkrótce po tym Brothers of Destruction pokonali Edge'a i Christiana i zdobyli upragnione tytuły Tag Teamów. Stracili je jednak kilkanaście dni później na Backlash, przegrywając ze Stevem Austinem i Triple H'em. Stawką tej walki były również tytuły mistrza świata i mistrza interkontynentalnego, niestety Brothers of Destruction przegrywając walkę zostali z niczym.
Kane zemścił się co prawda na Triple H'u, pokonując go w Chain Match na Judgement Day. Stawką tej walki był tytuł mistrza interkontynentalnego, który w związku ze zwycięstwem przypadł Kane'owi. Kilka tygodni później przegrał jednak z Albertem i stracił tytuł. Zwycięstwo Alberta było wielkim zaskoczeniem. Wkrótce Kane stał się częścią oddziałów WWF walczących z rebeliantami WCW i ECW. Na Invasion zespół WWF w składzie Kane, Steve Austin, Undertaker, Chris Jericho i Kurt Angle poniósł klęskę z oddziałami WCW / ECW, który reprezentowali Booker T, Dudley Boyz, Rhyno i Diamond Dallas Page. Niedługo później Brothers of Destruction pokonali Chucka Palumbo i Seana O'Haire, zdobywając tytuły Tag Teamów federacji WCW. Tego samego wieczoru tytuły Tag Teamów, tyle że WWE zdobyli DDP i Kanyon, pokonując Acolytes. Na SummerSlam Brothers of Destruction zmierzyli się z Pagem i Kanyonem w walce tag teamów w stalowej klatce, której stawką były tytuły obu federacji. Ostatecznie udało im się zwyciężyć, zdobyć i połączyć oba tytuły. Szybko jednak stracili tytuły WWE na rzecz Dudley Boyz. Na Unfogriven pokonali po bardzo ciężkiej walce Kronik i zachowali tytuły WCW. Niestety stracili je dwa dni później, ulegając Bookerowi T i Testowi. Na No Mercy Kane mógł chociaż połowicznie zemścić się za stratę tytułów, jednak tego nie zrobił, gdyż został pokonany przez Testa. Na Survivor Series wojna WWF z WCW / ECW zakończyła się. Wówczas Kane i inni przedstawiciele WWE - Rock, Undertaker, Big Show i Chris Jericho pokonali Steve'a Austina, Roba Van Dama, Bookera T, Kurta Angle i Shane'a McMahona, kończąc dosyć monotonny konflikt. Wtedy też Kane połączył siły z Big Showem. Na Armageddon polegli w walce o tytuły Tag Teamów z Dudley Boyz. Następnie Kane wziął udział w Royal Rumble, niestety na ringu przebywał tylko kilka minut, o wiele krócej niż przed rokiem. Wkrótce został wplątany w konflikt z Kurtem Angle, zakończony zwycięstwem byłego mistrza olimpijskiego na WrestleManii XVIII. Wkrótce wdał się w konflikt z nWo, w którym pomagali mu Rock i były lider wrogiej organizacji - Hulk Hogan. Kilka tygodni później nastąpił pamiętny podział WWF na dwie grupy - RAW i SmackDown!. Kane stał się wówczas jednym z najbardziej lubianych babyface'ów, walczących na ringach RAW. Kane zmierzył wkrótce ze swoim byłym przyjacielem oraz jednym z największych wrogów, X-Pacem w Falls Count Anywhere Match. Podczas tej walki Kane był atakowany przez pozostałych członków nWo, Kevina Nasha i Scotta Halla i ostatecznie poniósł klęskę. X-Pac po zwycięskiej walce ściągnął Kane'owi maskę. Ze względu na kontuzję mięśnia Kane musiał opuścić WWE (bo tak brzmi nowa nazwa federacji) na kilka miesięcy.
Początkowym planem było pozbawienie Kane'a maski, co nadałoby mu nowy charakter. WWE zrezygnowało jednak z tego pomysłu, gdyż słusznie uznano, że Kane bez maski straci na wartości. Powrócił 2 września, pokonując w walce handicapowej ówczesnych mistrzów tag teamów, Lance'a Storma i Christiana. Doprowadziło to do niewielkiego konfliktu Kane'a z UnAmericans. Ciekawie prezentowała się głównie odkrywającą dolną część twarzy nowa maska Kane'a. Ostatecznie 23 września Kane i jego nowy partner, Hurricane Helms pokonali Storma i Christiana i stali się nowymi mistrzami tag teamów. Była to dziwna para, jednak radziła sobie całkiem nieźle. W międzyczasie rozpoczął się również konflikt Kane'a z Chrisem Jericho. Punktem kulminacyjnym tego konfliktu był dzień 30 września, kiedy to Kane pokonał "Y2J'a" i zdobył po raz drugi w karierze tytuł mistrza interkontynentalnego. Wbrew pozorom nie był to jednak koniec. Jericho i jego nowy partner, Christian wciąż atakowali Kane'a i Hurricane'a. Tuż przed No Mercy Kane i Hurricane stracili tytuły po porażce z kanadyjską parą. Kane w międzyczasie rozpoczął konflikt z ówczesnym mistrzem świata Triple H'em, który został ogłoszony przeciwnikiem Kane'a na No Mercy. Stawką walki był tytuł mistrza świata HHH i tytuł mistrza interkontynentalnego Kane'a, zwycięzca miał połączyć oba tytuły w jeden. Ostatecznie zwycięzcą został Triple H, Kane po raz kolejny pozostał z niczym.
Kilka tygodni później Kane wziął udział w pierwszym w historii Elimination Chamber Match na Survivor Series. Udzial brali także Chris Jericho, Booker T, Shawn Michaesl, Rob Van Dam i posiadacz pasa, Triple H. Kane radził sobie całkiem nieźle, jednak zwycięstwo przypadło powracającemu dopiero na ring Shawnowi Michaelsowi. Kane zaprzyjaźnił się z niedocenianym w WWF Robem Van Damem, z którym postanowił założyć drużynę. W międzyczasie rozpoczął konflikt z Davem Batistą. Na Armageddon obaj zapaśnicy spotkali się w bezpośredniej walce, którą wygrał Batista. Później dochodziło jeszcze do wielu starć Kane'a z Batistą, które były głównie spowodowane konfliktem Kane'a i RVD z Evolution, którego Batista był członkiem. Kolejne bezpośrednie starcie miało mieć miejsce na Royal Rumble, jednak ostatecznie zrezygnowano z tego pomysłu. Kane jednak pojawił się na Royal Rumble jako uczestnik trzydziestoosobowego Battle Royal, które wygrał Brock Lesnar. Kane był jednym z ostatnich uczestników Battle Royal, jednak wyeliminował go w sprytny sposób powracający do WWE Undertaker. Wówczas Kane na dłużej postanowił połączyć się z RVD. Na No Way Out mieli szansę po raz pierwszy jako drużyna zdobyć tytuły Tag Teamów, jednak nie udało im się pokonać ówczesnych mistrzów Lance'a Storma i Williama Regala. Głównym powodem porażki była pomyłka Kane'a, który znokautował własnego partnera. Wbrew pozorom nie było to jednak pretekstem do rozpoczęcia konfliktu, a jeszcze bardziej umocniło przyjaźń Kane'a z Robem Van Damem. Kolejna szansa na zdobycie laurów była na WrestleManii XIX (a właściwie na Sunday Night Heat, gdzie odbywała się walka, wchodząca w skład karty WM XIX) , ale niestety tutaj także nie udało im się wygrać, przegrywając z zastępującym Williama Regala Seanem Morleyem i Lancem Stormem. Następnego wieczoru nastąpił przełom. Kane i Rob Van Dam pokonali Chiefa Morleya i Lance'a Storma i Dudley Boyz w Three Way Dance i po raz pierwszy jako drużyna zdobyli tytuły mistrzowskie. Przez następne tygodnie nowi mistrzowie dzielnie bronili tytułów, pokonując m. in. Dudley Boyz. Na Judgement Day Kane wziął udział w Battle Royal o tytuł mistrza interkontynentalnego, które ostatecznie wygrał Christian. Następnie rozpoczął się konflikt Kane'a i RVD z francuskim tag teamem, La Resistance. 2 czerwca 2003 r. Kane przegrał w kompromitujący sposób z Rene Dupree. Wówczas Co-General Manager of RAW, Steve Austin wyszedł na ring i próbował przypomnieć Kane'owi kim był kiedyś, niepowstrzymaną maszyną do zabijania. Austin kazał spojrzeć Kane'owi samemu na siebie i powiedzieć czy ten widok nie jest żałosny. "Stone Cold" kazał Kane'owi wykonać na nim Chokeslam. Ten jednak nie odważył się. Austin totalnie zbeształ i poniżył Kane'a, kończąc spotkanie firmowym Stunnerem. Wówczas wydawało się, że Kane znowu stanie się niszczycielem, niszczącym wszystkich, którzy staną na jego drodze. Nic bardziej mylnego... Mimo to na InsurreXtion Kane i Rob Van Dam obronili tytuły, pokonując La Reistance. Niestety na Bad Blood, pierwszym w historii PPV grupy RAW Kane i RVD stracili tytuły, przegrywając w niezbyt efektowny sposób z Rene Dupree i Sylvainem Grenierem. Zachowanie Kane'a zmuszało jednak do refleksji.
Następnego wieczoru Kane i RVD mieli szansę odzyskać tytuły. Kane podczas walki zaatakował swoich przeciwników krzesłem, co doprowadziło do dyskwalifikacji jego drużyny. Eric Bischoff i Steve Austin ustalili wówczas, że w następnym tygodniu Kane zmierzy się z Triple H'em w Mask vs. Title Match. Prawda była taka, że Kane w chwili obecnej nie zasługiwał na tytuł, a jego porażka była bardzo mała prawdopodobna, gdyż wiadomo jak wielką rolę w jego wizerunku tworzy maska. Były różne spekulacje na temat tej walki. Plotki głosiły, że za Kane'a będzie przebrany zwaśniony wówczas z HHH Kevin Nash. Wracajac do konfrontacji Triple H'a z Kanem. Zwycięzcą tego starcia został Triple H. Kane zgodnie z umową zdjął maskę, po czym zerwał swoje długie włosy, które okazały się być peruką i oczom wszystkich ukazał się pół łysy, umazany niby smołom, wściekły mężczyzna. Wszystko to miało symbolizować pamiętny pożar, łysina miała symbolizować spalone włosy, smoła natomiast poparzenia jakie odniósł wówczas Kane. Zaraz po zdjęciu maski wykonał Chokeslam na Robie Van Damie i był to heel turn Kane. NA Summerslam zmierzyli się w No Disqualification Matchu i RVD nie dał rady dzięki czemu zwycięzca został kane. Podczas wywiadu z Jimem Rossem zaatakował tamtego myśląc, że ten go wyśmiewa. Big Red Machine grał niestabilnego psychicznie co doprowadziło do Tombstone Piledrivera na Lindzie McMahon i feudu z jej synem Shanem. Kane pokonał McMahona dwa razy. Pierwszy na Unforgiven w Last Man Standing, a drugi na Survivor Series w Ambulance Matchu. Na tej samej gali Survivor Series brat Kane Undertaker walczył w Buried Alive Matchu z Vincem McMahonem. Kane interweniował w walce i pogrzebał Deadmana. Miesiąc później na Armageddon walczył w Triple Threat Matchu o World Heavyweight Championship z Triple H i ówczesnym mistrzem Goldbergiem. Wygrał jednak The Game. Wziął udział w Royal Rumble Matchu ale został wyeliminowany gdy włączył się theme Undertakera i od tylu z ringu wyrzucił go Booker T. Kane po tym zdarzeniu przekonywał, że Undertaker jest martwy ale trzeba spełnić parę zjawisk paranormalnych. Na Wrestlemanii XX Undertaker powrócił u boku z Paulem Bearerem i pokonał Kane.

Kofi Kingston:
(wł.Kofi Sarkodie-Mensah) (ur. 14 sierpnia 1981) - ghański wrestler.[1] Młody Kofi żył w rodzinie intelektualistów w Kumasi. [2] Studiował w Boston College. Jego pierwszą federacją była Millenium Wrestling Federation.Kingston w marcu pokonał Chrisa Jericho dzięki interwencji Rica Flaira i wywalczył sobie miejsce w Money in the Bank ladder match, ale walkę i walizkę wygrał CM Punk .Znacznie później, na jednym z majowych RAW, wygrał walkę Triple Threat o prawo do walki o pas United States Championa na następnym RAW. Kingston 1 czerwca na RAW pokonał MVP i zdobył US Title. Kofiemu przyszło bronić tytułu US Champa na gali Extreme Rules w Fatal Four Way match i Night of Champions w walce Six Pac Challenge, w której jego przeciwnikami byli: Primo, Carlito, The Miz, MVP i Jack Swagger. Z obu tych pojedynków wyszedł zwycięsko. Na WWE RAW zmierzył się z The Miz walkę tą przegrał i The Miz został nowym WWE United States Championship. Obecnie Kofi przechodzi konflikt z Randym Ortonem . Na gali PPV tag team Kofiego zmierzył się z tag teamem Randiego Ortona. Kofi wygrał tę walkę. Na TLC zmierzyli się tyle, że indywidualnie i to Kofi przegrał.4 Stycznia na RAW znów zmierzył się z Ortonem i znów przegrał. Kofi, w roku 2010 jest już docenianym wrestlerem. Został nawet kandydatem do Pretendenta w walce o Pas WWE, Jednak przegrał W Triple Threat Matchu z Johnem Ceną i Randym Ortonem. Na gali Elimination Chamber 2010 21 lutego po raz pierwszy w karierze zmierzy się o pas WWE Championship w walce Elimination Chamber przeciwko Sheamus,John Cena,Randy Orton,Ted DiBiase i Triple H.Nie wygrał Elimination Chamber, ponieważ wyeliminował go inny z zawodników ( Triple H )

Matt Hardy:
Na początku swojej kariery Matt wraz ze swoim młodszym bratem Jeffem walczył w Organization of Modern Extreme Grappling Arts (OMEGA). Przed swoim debiutem w WWE, Matt był trenowany przez byłego wrestlera - Dory'ego Funka, Jr. W WWE zadebiutował 23 maja 1994r. w walce przeciwko Nikolaiowi Volkoffowi. W 1998r. stworzył tag team z Jeffem Hardy jako The Hardy Boyz. 5 maja wygrali swój pierwszy tytuł jakim były pasy WWF Tag Team Championship. W 2000r. do ich tag teamu dołączyła Lita. Wraz z nią tworzyli Team Xtreme. Od 2001r. zaczął karierę singlową i zdobył European Championship. Rok później ponownie tworzył tag team z Jeffem. Wygrali wówczas dwukrotnie pasy WWF Tag Team Championship i WCW Tag Team Championship podczas inwazji WCW. W 2003r. zdobył pas Cruiserweight Championship pokonując Bily'ego Kidmana. 11 kwietnia 2005r. Matt został wyrzucony z WWE. Dzięki fanom wrócił do WWE 1 sierpnia 2005r. walcząc jako single. W tym czasie miał feudy z: Edge'em, MNM, Road Warrior Animalem oraz Kane'em. Rok później, 21 listopada wraz z Jeffem ponownie stworzyli tag team jako The Hardys. Razem zdobyli pasy World Tag Team Championship. w 2007r. feudował z MVP. Wraz z nim zdobył pas WWE Tag Team Championship. 27 kwietnia Matt Hardy zdobył United States Championship pokonując MVP. 20 lipca Matt stracił ten pas na rzecz Sheltona Benjamina. Na Unforgiven 2008 Matt Hardy pokonał The Miz'a, Finlay'a, Mark'a Henry'ego i Chavo Guerrero. Od tej pory był nowym ECW Championem.Stracił ten pas na początku 2009 roku.Na Royal Rumble zaatakował swojego brata Jeffa, co doprowadziło do ich pojedynku na Wrestlemani 25,w którym górą był Matt.Tydzień później bracia stoczyli kolejną walkę i tu również lepszy okazał się starszy z Hardych.Na Backlash miała miejsce ostatnia konfrontacja pomiędzy nimi tym razem w "I Quit" matchu.Zwyciężył Jeff i feud został zakonczony.Na jednym z ostatnich Smackdown przed Summerslam 2009 doszło do reaktywacji "The Hardyz". Jednak Jeff odszedł z WWE. Matt obecnie występuje w Teamie z The Great Khalim i Marią. Feudują z Hart Dynasty.

MVP:
Alvin Burke, Jr., pseud. Hassan Hamin Assad, Montel Vontavious Porter, MVP (ur. 28 października 1973), amerykański profesjonalny wrestler, pracujący dla World Wrestling Entertainment w rosterze Raw pod pseudonimem Montel Vontavious Porter (w skrócie MVP). Posiadał pas WWE United States Championship i WWE Tag Team Championship z Mattem Hardym.Karierę zapaśniczą rozpoczynał w organizacji CCW (Coastal Championship Wrestling) w 1996r., gdzie był trenowany przez Soulmana Alexa G oraz Normana Smileya. Zdobył w niej tytuł CCW Heavyweight Championship. Zanim podpisał kontrakt z WWE występował także w federacji Future of Wrestling w której zdobył mistrzostwo tag teamów ze swoim partnerem Punisherem. W 2000r. wstąpił do Xtreme Wrestling Alliance w którym podczas swojego 2,5 letniego pobytu dwa razy zdobył tytuł mistrza wagi ciężkiej. W 2003 r. został wcielony do "rozwojówki" World Wrestling Entertainment na Florydzie. Po długich negocjacjach między Alainem oraz menedżerem brandu SmackDown – Theodorem Longiem doszło do podpisania oficjalnego kontraktu 27 września 2006r. Po tym wydarzeniu MVP postawił sobie ambitny cel – zdobycie tytułu United States Championa, który był w posiadaniu Chrisa Benoita. MVP walczył o pas z Benoitem na Wrestlemanii 23 i Backlash 2007. Upragnioty tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych zdobył w końcu na Judgment Day 2007, pokonując Chrisa Benoita w meczu: 2 out of 3 Falls, zdecydowanie wygrywając 2:0. Nikt nie spodziewał się, że to panowanie będzie najdłuższym w historii tego pasa. Dzięki temu zwycięstwu MVP zajął 47 miejsce w plebiscycie Pro Wrestling Illustrated. Po tym, jak został US Champioinem, rozpoczął długi feud z Mattem Hardym, który chciał odebrać mu pas. Mimi feudu stworzyli tag team i nawet zdobyli pasy WWE Tag Team Champions, które jednak szybko stracili z powodu osobistego konfliktu i braku komunikacji w ich tag teamie. Podczas jednej z walk między nimi MVP spowodował kontuzję starszego z braci Hardych. Na Backlash 2008 MVP stracił swój tytuł na rzecz Matta Hardiego, który w końcu dopiął swego i zdobył US Title. MVP trzymał pas mistrza Stanów Zjednoczonych 343 dni, co jest najdłuższym panowaniem w historii tego pasa. Po tym przegranym pojedynku MVP załamał się i przez pół roku nie był w stanie wygrać żadnej walki. Dopiero na kilka miesięcy przed Wrestlemanią 25 przełamał się i zaczął seryjnie wygrywać swoje pojedynki. Na kilka tygodni przed Wrestlemanią, na jednej z gal SmackDown zwyciężył Sheltona Benjamina i po raz drugi w karierze został mistrzem USA. Wystąpił w Money In The Bank Matchu na największej gali roku. W czasie Draftu 2009 został przeniesiony do rosteru Rawi zabrał na ten roster pas WWE United States Championa. 1 czerwca na gali RAW, MVP stracił pas United States Champion na rzecz Kofi'ego Kingstona. Na następną niedzielę Kofi Kingston bronił pasa United States Champion na gali Extreme Rules przeciwko William'owi Regal'owi, MVP oraz Matt'owi Hardy'emu w meczu Fatal Four Way, lecz Kofi obronił pas.Na gali Summerslam pokonał Jacka Swaggera.Na gali Raw którą poprowadził Floyd Mayweather Jr. MVP i Mark Henry pokonali Chrisa Jericho i Big Showa, w walce tej Floyd podał MVP kastet którym MVP uderzył Chrisa Jericho i pokonał go. Na gali WWE Breaking Point MVP i Mark Henry zmierzą się z posiadaczmi zunifikowanych pasów Tag Team - Chrisem Jericho i Big Showem.Ale niestety Tag Team MVP przegrał tę walkę.Na tydzień przed Hell in a Cell Al Sharpton (gospodarz RAW) Ustawił ponowną walkę o Unifited Tag Team Championship czyli MVP i Mark Henry vs Jeri-Show.Tę Walkę ponownie przegrała drużyna MVP.Gdy na RAW gościł "Rowdy" Roddy Piper MVP walczył ponownie o pas U.S Champion z The Miz'em (Który wcześciej wywalczył na rzecz Kofiego Kingstona)MVP przeważał całą walkę, ale Miz Wykonał swój finisher czyli Skal Crashing Finally i 1...2...3 i The Miz pozostał mistrzem, a Montel Vontavious Porter stracił szansę na zdobycie pasa mistrzowskiego. Na Raw pomógł Kofiemu Kingstonowi pokonać Legacy (Cody Rhodes,Ted Dibiase, Randy Orton). 4 Stycznia 2010 wygrał Fatal Four Way Match z Markiem Henrym, Carlito i Jakciem Swaggerem dzięki czemu został pretendentem do United State Championship.MVP dostał szansę zmierzenia się z Shamusem czyli nowym posiadaczem WWE Champion Ale niestety przegrał choć nie była to walka o pas.Na Royal Rumble 2010 Montel walczył z Mizem o Mistrzostwo WWE United States Championship, ale MVP przegrał. Po Walce MVP wykonał PlayMaker. Na Elimination Chamber znowu zmierzył się z Mizem ale znów przegrał.

Randy orton:
Randall Keith Orton, znany jako Randy Orton (ur. 1 kwietnia 1980 w Saint Louis, Missouri) - amerykański wrestler trzeciej generacji. Należał do grupy "Evolution" która tworzył razem z Batista, Ric Flair oraz Triple H i "Rated RKO", obecnie jest w grupie The Legacy z Ted DiBiase i Cody Rhodes. Pseudonim: "The Viper". Jego akcją kończącą jest RKO. Orton jest do tej pory najmłodszym w historii World Wrestling Entertainment zawodnikiem, który zdobył pas World Heavyweight Championship, wygrał go na SummerSlam 2004. W chwili jego wygrania miał 24 lata. Jest 6-krotnym posiadaczem pasa

Rey Mysterio:
Oscar Gutierrez Rubio (ur. 12 grudnia 1974 w San Diego, Kalifornia) – amerykański zawodowy zapaśnik o meksykańskim pochodzeniu. Obecnie występuje w federacji World Wrestling Entertainment, w rosterze SmackDown!, do którego przeszedł po drafcie z Raw. Jego stryj oraz mentor - Rey Misterio Sr, to inny znany zawodnik wrestlingu.Rey Mysterio powrócił na ring, po kontuzji ręki dnia 7 lipca 2008, pokonując w tym samym dniu Santino Marellę. Niedługo po tym Kane napadł Reya na parkingu. Wrócił po kolejnej kontuzji na galę Raw, aby zemścić się na Kanie. Zastąpił Johna Cenę na Unforgiven w walce Scramble. Następnie na kolejnych galach walczył z Kanem. Wygrał na Survivor Series z Kanem. Prowadził też walkę z Mikem Knoxem.potem w 2009 walczył o bycie pretendentem do pasa World Heavyweight Championship.króry był w posiadaniu undertaker.8 stycznia 2010 roku Mysterio jeszcze raz zmierzył się z Batistą o tytuł pretendenta do pasa World Heavyweight Championship. 15 stycznia na niebieskiej gali SmackDown! w walce Steel Cage Rey pokonał Batiste. Na Royal Rumble walczył z The Undertaker'em o pas World Heavyweight Championship jednak przegrał ,mimo iż wykonał na Undertakerze dwa razy 619,jednak Undertaker w rewanżu wykonał Last Ride i dokonał pinu. Na gali Elimination Chamber 2010 21 lutego zmierzył się o pas World Heavyweight Championship a jego przeciwnikami byli Undertaker, John Morrison, R-Truth, Chris Jericho i CM Punk.Na ostatnim SmackDown!Rey walczył z CM Punk.Wygrał walkę ale po walce zaatakowała go drużyna Punka. Luke Gallows wykonał na nim swój finisher dostał kopnięcie w brzuch od Sereny i CM Punk wykonał na nim GTS. Na ostatniej gali WWE Superstars (19 lutego) wygrał z Mikiem Knoxem. 19 marca na SmackDown! ponownie zmierzył się z Luke Gallows'em i przegrał, po tym jak CM Punk odwrócił uwagę sędziego, a Seren'a zrzuciła go z liny, gdy chciał wykonać Springboard Splash. Na Wrestlemanii 26 wygrał z Punk'iem.

Sheamus:
Stephen Farrelly, znany jako Sheamus, a także jako Sheamus O'Shaunessy (ur. 28 stycznia 1978 w Dublinie w Irlandii) – irlandzki zawodowy zapaśnik, aktualnie występujący w federacji WWE, w rosterze RAW. Podczas gali WWE:TLC 2009 zwyciężył w pojedynku z Johnem Ceną, zdobywając w ten sposób pierwszy tytuł mistrzowski federacji WWE[1]. Wcześniej walczył na gali ECW. Pokonał Santino Marellę i Goldusta, Sheltona Benjamina. Następnie został przeniesiony na RAW, gdzie zmusił Jamie'go Noble'a do zakończenia kariery, pobił komentatora, a także pokonywał takich zawodników jak m.in.: MVP i Johna Cene w walce o pas. Na gali Slummy Awards dostał nagrodę BreakOut Star of the Year. Na tej samej gali, gdy John Cena dostał nagrodę SuperStar of the Year wyszedł i pokazał swój pas, po czym został zaproszony przez Cenę do walki, ale odmówił. Na ostatniej gali RAW w tym roku, 28 grudnia, stoczył pojedynek rewanżowy z Johnem Ceną o pas WWE Championship. Przegrał przez dyskwalifikację, ale zachował tytuł. Na Royal Rumble 2010 (31 stycznia) Zmierzył się z Randym Ortonem o pas WWE Championship. Wygrał przez DQ ponieważ został zaatakowany przez Cody'ego Rhodesa. Na gali Elimination Chamber 2010 21 lutego bronił pasa WWE Championship w walce Elimination Chamber przeciwko zawodnikom: John Cena, Triple H, Randy Orton, Ted DiBiase i Kofi Kingston. Na tej gali stracił pas na rzecz John Ceny, który potem stracił go na rzecz Batisty. Na gali doznał kontuzji (wstrząs mózgu). Na WrestleManii XXVI zmierzy sie z Triple H.


The Miz:
Michael Mike Mizanin (ur. 8 października 1980 w Parmie w stanie Ohio) – profesjonalny amerykański wrestler. Znany pod pseudonimem The Miz.
Występuje w World Wrestling Entertainment (WWE), walcząc w jego brandzie Raw. Ostatnio, na Wrestlemanii XXV stracił tytuł WWE World Tag Team Championship na rzecz Carlito i Primo WWE World Tag Team Championship, który posiadał z Johnem Morrisonem. Na RAW, które odbyło się 8. lutego razem z The Big Showem zdobył Unified Tag Team Championship pokonując w Triple Threath Match'u Degeneration X (HBK i Triple H) oraz Straight Edge Society (CM Punk and Luke Gallows).
Na Gali RAW zdobył pas U. S. Champion pokonując Kofi'ego Kingston'a. Jest jego posiadaczem do dziś. Od pewnego czasu rozgrywa się feud pomiędzy Mizem, a MVP, czego wynikiem jest wiele walk o tytuł U.S. Champion, jednakże każdą z nich wygrał Miz. Na Royal Rumble 2010 Miz ponownie obronił tytuł, a 8 lutego 2010 wraz z Big Showem zdobył pas Tag Teamowy. Na gali Elimination Chamber obronił pas U.S w kolejnym starciu z MVP.
W Programie NXT został trenerem jednego z uczniów - Daniel'a Bryan'a. ShoMiz obornili na WrestleManii 26 Unified Tag Team Championship pokonując Johna Morrisonowi i R-Trutha.

TRIPLE-H:
Paul Michael Levesque (ur. 27 lipca 1969 roku w Nashua w stanie New Hampshire w USA – amerykański zawodowy zapaśnik, występujący w federacji WWE w brandzie RAW. Jego aktualny pseudonim to skrót od Hunter Hearst Helmsley. Zanim dołączył do WWE, Levesque walczył w World Championship Wrestling (WCW) w 1993 pod pseudonimem Terra Ryzing. Przed dołączeniem do WWE (które wtedy istniało pod nazwą WWF) w 1995 roku, zmieniłu swój przydomek w ringu na Jean-Paul Levesque. Od przystąpienia do federacji WWE, zdobył rekordowo 8 razy pas WWE Championship oraz 5 razy World Heavyweight Championship; ponadto w 1997 wygrał turniej King of the Ring, Royal Rumble w 2002 roku oraz był drugim Grand Slam Championem. Wraz z Shawnem Michaelsem tworzył tag team D-Generation X. W 2003 roku ożenił się z Stephanie McMahon tym samym stając się zięciem prezesa WWE – Vince’a McMahona[1].


Undertaker:
Mark William Callaway znany jako The Undertaker (ur. 24 marca 1965 w Houston, Teksas) – amerykański wrestler. Obecnie jest zawodnikiem SmackDown!, jednego z programów telewizyjnych World Wrestling Entertainment. Jest synem Franka i Catherine Calaway, ma 4 braci – Davida, Michaela, Paula i Timothy'ego. Dwukrotnie żonaty: 1989-1999 z Jodi Lynn, syn Gunner (1993). Od 2000 żonaty z Sarą Calaway, córki – Chasey (2002) oraz Gracie (2005).Na Royal Rumble doszło do starcia między Deadmanem i Reyem Mysterio.Undertaker wygrał i zachował swój tytuł.Podczas Elimination Chamber Musiał bronić swojego pasa.Jego przeciwnikami byli:John Morrison,Rey Mysterio,Cm Punk,R-Truth i Chris Jericho.Gdy został sam na sam w klatce z tym ostatnim nieoczekwanie pojawił się Shawn Michaels.Wykonał Sweet Chin Music na Undertakerze,dzięki czemu Y2J został nowym Mistrzem Świata.Po gali Elimination Chamber rozpoczął feud z HBK'em co doprowadziło do ich walki na Wrestlemani 26.Było to starcie carrer vs streak.Undertaker wygrał ten pojedynek i zakończył karierę Shawna. Streak Undertakera na WrestleManii to 18-0.





Informacje na temat zawodników:
http://wwe-pl.pl.tl/Strona-startowa.htm